Zondag 28 februari. In de luchthaven van München was de vlucht naar Barcelona geannuleerd, wegens technische redenen. Ik moest nog 2 uren langer wachten voor de volgende vlucht. Gelukkig vond ik ergens een rustig bankje waarop ik mezelf nog wat vertikale rust kon gunnen. De reis naar Andorra zou immers nog lang duren.
Eens aangekomen in de luchthaven van Barcelona, stond Anouk mij en Martin (coach van het Duits nationaal team) op te wachten. Zij was eerder toegekomen vanuit Zaventem en had al een wagen gehuurd, zodat we meteen konden vertrekken richting Andorra.
Na de 3-uren durende rit van Barcelona naar Andorra konden we ons aanmelden, installeren in het hotel te Soldeu, wedstrijdbriefing bijwonen en klaarmaken van het materiaal voor de vertical race.

Maandag 1 maart. Om 11h15 werden de renners (elite-mannen) van de 23 deelnemende landen verzocht zich naar de startzone te begeven.
Het parcours bestond uit 880 positieve hoogtemeters, over een afstand van 6km.
De vertical race is een pure klimwedstrijd, geen afdalingen. In het dal massastart en boven op de berg aankomst, langs een uitgestippeld en te volgen parcours.
Om 11h30 werd het startschot gelost en kon de klim tegen de tijd en de concurrentie, naar de bergtop, beginnen. Na de start werd meteen gesprint, de favorieten op kop, en het pak op een lint getrokken.
Na een tiental minuten zat iedereen in zijn ritme en kwam het erop aan mezelf niet op te blazen. Na 200 hoogtemeters kwam er mij een Schot voorbij. Ik pikte eerst aan, maar liet hem uiteindelijk gaan omdat zijn tempo net iets te hoog lag en de aankomst nog niet in zicht was. Op korte afstand volgden een Bulgaar en een Andorrees, die duidelijk hun tempo opdreven om me in te halen. Na hun poging om me in te halen, waar ze niet in slaagden, vielen ze terug en werd de afstand tussen hun en mij terug groter. Ik volgde de Schot op een tiental meter en in de steilere stukken van het parcours kon ik er een regelmatiger tempo op nahouden. In de laatste 200 hoogtemeters sloot ik terug aan bij de Schot en probeerde hem in te halen. Telkens ik hem wou inhalen, versnelde hij. In de laatste rechte lijn naar de aankomst sprintte ik hem voorbij en kon hij niet meer voldoende versnellen. Na 00:52:50 en op de 65e plaats bereikte ik de aankomst.
Het was een zeer afwisselend parcours, vele vlakke stukken afgewisseld met steilere passages.