Trophées du Muveran wordt georganiseerd door UPA 10. UPA 10 (Union des Patrouilleurs Alpins de l’ancienne brigade de montagne 10) is gesticht in 1945, aan het einde van de mobilisatie, met als doel: verderzetten en ontwikkelen van de alpiene vorming verkregen in dienst van Zwitserland.
Het was in de herfst van 1947 dat het idee gelanceerd werd om een patrouille-wedstrijd te organiseren. Een wedstrijd waar niet enkel militaire patrouilles mochten aan deelnemen, zoals bij de legendarische Patrouille des Glaciers (in 1943 en 1944), maar die ook open stond voor burgers. Op 4 april 1948 werd de eerste Trophées du Muveran gehouden.
63 jaar later, 28 maart 2010 te Plans-sur-Bex. Om 04h15 gaat de wekker af. Tijd om op te staan. We zijn alle drie gemotiveerd, ook al regent het buiten. Door de regen begeven we ons naar het ontbijt in hotel Les Martinets. Onderweg komen we een andere patrouille van Team Speck Sports tegen en wensen hen veel geluk.
Voor deze wedstrijd vormen Philippe Salvi en Eric Gehant, renners van Team Speck Sports, samen met mij een patrouille. Voor de gelegenheid loop ik dus in de kleuren van Team Speck Sports. Ik lust wel eens een stuk gebakken spek, maar dat heeft er niets mee te maken. Het is de familie Speck die verschillende sportwinkels bezit en het team sponsort.
Na het ontbijt komen we te weten dat onze starttijd met een halfuur uitgesteld is, 07h00 wordt 07h30.
We keren terug naar onze slaapkamer, rusten nog wat en maken ons klaar. Ondertussen is het bijna licht en de zichtbaarheid iets beter. De sneeuwgrens is ondertussen nog wat gezakt. Beter sneeuw dan regen.
De avond voordien waren we gebriefd dat Couloir Pacheu en Couloir Pegnat geen deel uitmaken van het parcours wegens te gevaarlijke sneeuwcondities. Het originele parcours van de Super-Trophée (D+ 2793 hoogtemeters, D- 2793 hoogtemeters en 69 inspanningskilometers) zou niet voor deze editie zijn, maar het vervangparcours kwam toch nog op 2600 positieve en evenveel negatieve hoogtemeters. Met deze omstandigheden, het had de hele nacht gesneeuwd boven, zou het wel kunnen dat het parcours nog gewijzigd wordt. De natuur beslist en wij passen ons aan.
07h25: we trekken onze jas uit en zijn klaar voor de start. De eerste kilometer lopen we met de ski’s in de handen over een bosweg, waar te weinig sneeuw ligt om met de ski’s aan de voeten te starten. Naarmate we stijgen ligt er meer sneeuw en kunnen we de ski’s aandoen. We stijgen aan een goed tempo. Na 900 hoogtemeters komen we aan de draagpassage. Nog 200 hoogtemeters door een couloir, tot aan Cabane de Plan Névé. In de wisselzone halen we de ski’s van de rugzak, aan de voeten en de vellen eraf. Onze patrouille is voltallig en aan de controlepost prikken ze onze controlekaart.
Klaar om ons in de eerste afdaling te storten. Het reliëf is moeilijk zichtbaar tijdens de afdaling en reactie op gevoel wordt belangrijk.
Eens in de wisselzone, iets voorbij La Vare, gaan de vellen er in sneltempo op, elkaar helpend. Diegene die eerst klaar is, begint meteen de andere renners van de patrouille te helpen. De bedoeling is als team het parcours zo snel mogelijk af te leggen.
Na de wisselzone volgt een lang vlakker stuk door een vallei en op het einde van de vallei stijgen we naar Col des Essets. Hier gaan de vellen van de ski’s en volgt een korte afdaling, met tussenin enkele skatingpassages, naar Conche. In de wisselzone die volgt komen we te weten dat het lange parcours (Super-Trophée) ingekort is. De afdaling naar Derborence en de beklimming naar Pierre Rouge werden geschrapt wegens hoog lawinegevaar. Hadden we dat geweten…
Zonder veel woorden worden we het snel eens dat het tijd is om onze wedstrijdindeling aan te passen aan de omstandigheden! We sprinten vanuit de wisselzone naar de iets hogergelegen Cabane Barraud, waar de volgende wisselzone zich bevindt. Snel gaan de vellen eraf, laten we onze controlekaart prikken en beginnen we aan de afdaling.
T.h.v. Conche bevindt zich de volgende wisselzone. De vellen gaan er in sneltempo op en helpen elkaar goed. De laatste beklimming ligt voor ons en we gaan tot het uiterste.
Eens op Col des Essets gaan de vellen er terug af en volgt de laatste afdaling. Deze afdaling is onderbroken door lange stukken skating-passages, maar we houden het tempo strak.
Aangekomen in La Vare gaan de ski’s uit, om een korte, steile passage te voet te overbruggen. Zodra we de col bereiken gaan de ski’s terug aan en kan de afdaling verdergezet worden. In de afdaling nemen we geregeld van elkaar over en drijven elkaar tot het uiterste. We skiën tot aan de sneeuwgrens. De ski’s gaan uit en worden op de rugzak bevestigd. Vanaf hier lopen we naar de aankomst in Plans-sur-Bex.
Na 03:07:56.2 en als 24e patrouille bereiken we de aankomst.
You must be logged in to post a comment.